QWERTY vs turecka klawiatura F: którego układu się uczyć?

Dwie różne filozofie projektowania

QWERTY nigdy nie został zaprojektowany z myślą o szybkości pisania — rozmieszczenie liter wywodzi się z wczesnych maszyn mechanicznych i ograniczeń, które przestały mieć znaczenie sto lat temu. Turecka klawiatura F (znormalizowana jako TS 2117) została zaprojektowana od podstaw w oparciu o częstotliwość liter i sylab w języku tureckim, umieszczając najczęściej używane litery pod najsilniejszymi palcami, aby zmniejszyć ruch palców.

Na klawiaturze F rząd podstawowy to U İ E A (lewa ręka) i K M L Y (prawa ręka) — nic podobnego do ASDF/JKL z QWERTY. To naprawdę inny układ do nauki, a nie przemapowany QWERTY.

Czy klawiatura F faktycznie pozwala pisać szybciej po turecku?

Z zasady tak — układ zaprojektowany wokół rzeczywistej częstotliwości liter danego języka powinien zmniejszać ruch palców w tym języku w porównaniu z układem ogólnego przeznaczenia, takim jak Q. W praktyce ta różnica ma znacznie mniejsze znaczenie niż to, który układ już biegle znasz. Piszący na klawiaturze Q z latami pamięci mięśniowej prawie zawsze prześcignie początkującego na F, i odwrotnie. Teoria układu wyznacza pułap; ćwiczenia określają, gdzie faktycznie wylądujesz pod nim.

Którego więc się uczyć?

• Jeśli zaczynasz od zera i piszesz wyłącznie po turecku: klawiatura F ma teoretyczną przewagę i tureckie szkoły historycznie jej uczyły z tego powodu.
• Jeśli przełączasz się między tureckim a angielskim albo używasz oprogramowania i skrótów zaprojektowanych wokół Q: klawiatura Q jest dziś praktyczniejszym wyborem — to ona jest w prawie każdym laptopie, to ją zakłada większość materiałów do nauki pisania bezwzrokowego i dla niej ułożono skróty klawiszowe (Ctrl+C, Ctrl+V i inne).
• Jeśli już piszesz dość szybko na jednym z układów: rzadko warto zmieniać. Okres przejściowy, w którym jesteś wolniejszy niż wcześniej, zwraca się tygodniami, a większość osób nigdy nie nadrabia różnicy w codziennym użyciu.

Jak ćwiczyć jeden i drugi

Nasze lekcje pisania bezwzrokowego zawierają osobną lekcję rzędu podstawowego klawiatury F obok standardowej ścieżki QWERTY, więc możesz wypróbować oba i zobaczyć, który palce przyjmują naturalniej — bez zobowiązywania się do całego kursu, zanim się zorientujesz. Niezależnie od wyboru obowiązuje ta sama zasada: naucz się właściwego ułożenia palców, zanim zaczniesz gonić szybkość, a pozostałe lekcje pisania budują na tym fundamencie bez względu na układ.